Αναλλοίωτα

Στις άλλες μνήμες
όσες θέλει ας δίνει η φαντασία παραλλαγές.
Στο άφρισμα της θάλασσας
που αγγίζουν τα δάχτυλα των ίσκιων
οδοιπορώντας πάνω στα πλήκτρα των ωρών
ή σε μια πιο σκούρα απόχρωση
που παίρνει ο ουρανός τη νύχτα
καθώς βαθαίνει στον ορίζοντα.

Αλλά σ’εκείνη την εικόνα
που χάιδεψαν τα μάτια μου,
σ’εκείνη τη στιγμή
που μένει ακίνητη στα χείλη μου,
η φαντασία τίποτα δεν έχει να προσθέσει...

Μανώλης Μεσσήνης

Λόγια της στιγμής

Όταν είσαι ερωτευμένος δε μπορείς να κοιμηθείς γιατί η πραγματικότητα είναι καλύτερη από τα όνειρα σου.

Dr. Seuss

Xρησμοί...

H μπαλάντα των ουρί

Άλλοι για λίγο ερωτεύονται κι άλλοι για πολύ.
Άλλοι τον Έρωτα πουλάνε κι άλλοι τον αγοράζουν.
Άλλοι με βουρκωμένα μάτια τον σκοτώνουνε
Κι άλλοι βουβοί τον αφανίζουν
Κι ενώ ο καθείς σκοτώνει ό,τι αγαπάει,
Όλοι ωστόσο δεν πεθαίνουν.

Nύχτες δίχως εσένα...

Πως να αντέξω... πες μου πως;

Σε θέλω...

Σε θέλω, όπως η βροχή τη γη όταν διψάει. Όπως ο ήλιος την ανατολή. Όπως το σκοτάδι το φως.
Σε θέλω κι ας είσαι κάπου αλλού. Σαν τα πουλιά που αγαπούν την άνοιξη και ψάχνουν να τη βρούνε. Όπως το κύμα θέλει τη στεριά. Όπως η παγωνιά αναζητά τη ζεστασιά.
Σε θέλω δίχως να σου ζητώ τίποτα. Κάθε μέρα όλο και πιο πολύ...

Τα ρο του έρωτα

1. Αρχή του κόσμου πράσινη
κι αγάπη μου θαλασσινή
Την κλωστή σου λίγο λίγο
τραγουδώ και ξετυλίγω

2. Διαβάζω μέσα στο νερό
το άλφα το βήτα και το ρω
Τα δυο γυμνά σου πόδια
τους κήπους με τα ρόδια

3. Σ' έκανα πουκάμισό μου
σε φορώ και περπατάω
Με το σώμα το μισό μου
στο δικό σου που κρατάω

Ελύτης

Bράδυα που μου λείπεις...

Και γίνονται οι επιθυμίες θάλασσες που με παρασύρουν σε ένα ταξίδι γεμάτο ηδονές...

Άνοιξη έρωτας...

Στον Παράδεισο έχω σημαδέψει ένα νησί
Απαράλλαχτο εσύ κι ένα σπίτι στη θάλασσα
Με κρεβάτι μεγάλο και πόρτα μικρή
Έχω ρίξει μες στ' άπατα μιαν ηχώ
Να κοιτάζομαι κάθε πρωί που ξυπνώ

Να σε βλέπω μισή να περνάς στο νερό
Και μισή να σε κλαίω μες στον Παράδεισο.

Eλύτης

Καλοκαιρινές αναμνήσεις...

Δυο μάτια πιο μεγάλα από τη θάλασσα. Εσύ.
Ουρανός, Καλοκαίρι, και η καρδιά σου με μίσχο
την αγάπη μου.


Ράγισε η μάσκα τ' Αυγούστου, γεννηθήκαμε.

Η νύχτα στάθηκε καλή μητέρα. Πλησίασες,
εγώ κι εσύ, ο ουρανός έσκυψε, με φίλησες,
ένα αστέρι κρυφοκοίταζε.

Πάμε μέσα είπες.

Το πρωί, τα χείλη μου είχαν τη γεύση,
μιας νύχτας καλοκαιριού μαζί σου.
Χαμογέλασες, κατάλαβα,
αιθρία πριν την καταιγίδα.

Το μεσημέρι έφυγες.

Η θάλασσα μίκραινε, όλο μίκραινε, το μπαλκόνι
ώσπου έγινε δυο μάτια που χάθηκαν.
Τα άλλα στη θέση τους, το καλοκαίρι,
το μπαλκόνι, ο ουρανός.

Άπλωσε τα χέρια στο όνειρο

Άνοιξε τα μάτια σου και κοίτα με,
λόγια δε θα βρεις γι αυτά που νιώθεις,
μη μιλάς για αγάπη και για έρωτα,
τέλειωσαν οι λέξεις, δεν το νιώθεις;

Γέλα δυνατά να μας ακούσουνε,
άσε δυο σημάδια στον λαιμό μου,
γείρε και στο στήθος μου ακούμπησε,
πάρε τον κρυφό τον στεναγμό μου.

Άπλωσε τα χέρια σου στο σώμα μου,
κάψε ως τα βάθη το κορμί μου,
φέρε τ' άγια χείλη σου στο στόμα μου
σου χαρίζω απόψε την ψυχή μου.

Άπλωσε τα χέρια σου στο σώμα μου,
γράψε τ' όνομά σου στην καρδιά μου,
πρόσωπο με πρόσωπο ό,τι ζήσουμε,
πάρε για να πιεις απ' την ματιά μου.

Δώσ' μου ένα δώρο, χαμογέλασε
κράτα μ' απαλά στα δυο σου χέρια,
κι ύστερα μαζί ας ταξιδέψουμε,
λίγο χαμηλότερα απ' τα αστέρια...

Ταξίδεψε με

Ταξίδεψε με όπου θες εσύ εγώ θ’ ακολουθώ τα βήματα σου. θα σε σκεπάζω στην βροχή προστάτης και σύντροφος σιμά σου. Φτερά χελιδονιού θα έχω και μια καρδιά μικρού παιδιού, κάθε τι που με πονά θ ‘αντέχω και τις πληγές ενός πρόωρου καιρού. Μα όπου κι αν είσαι θα ‘μαι εδώ το αύριο το ξέρω πώς ζυγώνει, μετέωρο το βήμα μου κι αργό ανάστημα ψηλό ορθώνει. Ταξίδεψε με σε μια γωνιά της γης σ’ ένα μέρος που υπάρχει στα όνειρα σου, κρασί , φιλί , στις νύχτες της σιωπής κορμί μου , που αγγίζει την σκιά σου. Φεγγάρι μακρινό μου θα ‘σαι και στυλοβάτης σε μια γη π’ ακροβατεί στην αγκαλιά μου θα κοιμάσαι το κορμί σου φως , και ο ήλιος φιλί.

Έρωτας άνοιξη...

Ήρθες με τα πρώτα χελιδόνια... Άνοιξη εσύ παντοτινή. Κάποιοι σε γνωρίσαν στα σαλόνια κάποιοι σε μια πέτρινη αυλή. Έρωτα σ' ονόμασαν για την ιστορία κι όσοι σ' εξαγόρασαν χάσαν την ουσία. Όσοι σε ξεγράψανε βούλιαξαν στο δάκρυ την καρδιά τους πάψανε κι έμειναν στην άκρη.
Έρωτα σ' ονόμασαν τρελό μα εγώ σε είπα γιατρικό. Ήρθες και χρωμάτισες το αίμα κι έσταξες το μέλι στα φιλιά κάποιοι σε φυλάκισαν στο βλέμμα κάποιοι δεν σε βρήκαν πουθενά.Έρωτα σ' ονόμασαν για την ιστορία κι όσοι σ' εξαγόρασαν χάσαν την ουσία. Όσοι σε ξεγράψανε βούλιαξαν στο δάκρυ την καρδιά τους πάψανε κι έμειναν στην άκρη.
Έρωτα σ' ονόμασαν τρελό μα εγώ σε είπα γιατρικό...

Είχες μέσα στα μάτια σου μιαν αστραπή

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
μιὰν ἀστραπὴ ἀπὸ τοὺς ἀνέμους
καὶ στὴν καρδιά σου μιὰν ἄγρια φλόγα
ποὺ ἔλεγες δὲν ἦταν ποτὲ νὰ σβήσει
καὶ στὰ μάτια σου μέσα μιὰ πράσινη θάλασσα
τὴν ἀγριεμένη θάλασσα τοῦ νησιοῦ μας
νὰ δέχεται καταιγίδες
καὶ στὴν καρδιά σου μιά παράφορη ἄνοιξη τροπικὴ
μ' ἕνα λευκὸ περιστέρι τρομαγμένο
κι ἒν' ἀταξίδευτο χελιδονάκι τοῦ θεοῦ

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου τὶς Κυριακὲς
σὰν χτυπᾶ ἡ καμπάνα στὸ ἄσπρο ἐκκλησάκι
στὴν ἀψηλὴ πλαγιὰ τοῦ χωριοῦ
καὶ ξεκινοῦν οἱ ξωμάχοι γιὰ τὴν λειτουργία
καὶ στὴν καρδιά σου μίαν ἀγάπη καθάρια
σὰν τὴν πρώτη ὥρα τῆς χαραυγῆς
στὰ κατάξερα βράχια
τῆς γυμνῆς ἐξοχῆς μας

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
ἕναν κόσμον ὁλάκερο τὰ ὄνειρά μας
ἐκεῖ χορεύουν στὶς ἀκρογιαλιὲς
τυλιγμένοι ἁρμυρὰ φύκια
ἀρχαγγελικοὶ ἔφηβοι καὶ κοπέλες ἀέρινες
ἀνάβουν φωτιὲς κοσμογονικὲς
καὶ περπατοῦν στὶς φωτιὲς καὶ πηδοῦν καὶ σκληρίζουν
καὶ τραγουδοῦν περήφανα τραγούδια προγονικά:
Κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ
κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ
κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ μιά μέρα...
-Ὢχ! μωρὲ καὶ πλάνταξε ἡ καρδιὰ
ἔρμη καρδιὰ βιγλάτορας τοῦ Χάρου

Εἶχες μεσ' στὴν καρδιά σου
ἕναν κόσμον ὁλάκερο τὰ ὄνειρά μας
ἐκεῖ πίνουν καὶ μπερμπατεύουν καὶ βλαστημοῦν
καὶ ξεκινοῦν μεθυσμένοι
νὰ σφάξουν χίλια πρόβατα χίλιες κοπέλες νὰ φιλήσουν
νὰ ξεγελάσουν καὶ τὸν Χάροντα μὲ τὸ ρακὶ καὶ τὸ τραγοῦδι.
Ἐκεῖ ζώνονται τ' ἅρματα καὶ κλέφτες ξενυχτοῦνε

Ἄχ! κι ἀπὸ κορφὴ σ' ἄλλην κορφὴ σὰν σταυραητοὶ πετοῦνε

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
μιάν ἀστραπὴ ἀπὸ τὸν ἄνεμο τῆς πατρίδας
καὶ στὴν καρδιά σου μίαν ἄγρια φλόγα
κι ἔλεγες δὲν ἦταν νὰ σβήσει ποτέ.

Περιπλάνηση

Βρές και σύ το όνειρο να τρέξεις, να χαθείς,

με την ελπίδα οτι το αύριο καλύτερη θα σέ βρει.

Μάθε οτι αξίζει δυνατά να αισθανθείς,

στα μονοπάτια του μυαλού σου να χορέψεις.

Και όταν μια μέρα φωτεινή, σε ξέφρενους ρυθμούς,

εσύ τη ζάλη καταφέρεις να μεθύσεις

από το άρωμα της ίδιας της ζωής,

θα δείς οτι τον άξιζε το δρόμο η ουσία,

και είναι γλυκιά η ζέση της, κρυφή η αρμονία..

Στης μοναξιάς τη λύτρωση, η ευχή,

οτι η εικόνα της σκιάς σου θα σαλέψει

και η λαχτάρα για το ανείπωτο θαρθεί

όσο χρειάζεται να γίνει πράξη η σκέψη.

Μην κοιμηθείς !

Όταν πέφτει το φεγγάρι

Θρυμματισμένος καθρέφτης

Ό ίσκιος μεγαλώνει ανάμεσα μας

Στην Νύχτα...

Γλυκά αρώματα βυθίζονται στην αίσθηση της πηγής

και ντύμα αστρόφωτο ορώ, της νιότης το σημάδι συλλογίζομαι.

Καθρέπτης της ψυχής μου το αχανές της κοσμικότητας,

βυθίζομαι αιωρούμενος στο Είναι του Φωτός,

σκήπτρο κρατώντας, ακτίνας σημάδι.


Φεύγει η ψυχή και αφήνει στάχτη, σπέρμα γεννήσεως.

Άραγε θάνατος να’ναι ή αναγέννηση στου πυρός το κάλλος ; Ανάσα......

Είχες μέσα στα μάτια σου μιαν αστραπή

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
μιάν ἀστραπὴ ἀπὸ τὸν ἄνεμο
καὶ στὴν καρδιά σου μίαν ἄγρια φλόγα
κι ἔλεγες δὲν ἦταν νὰ σβήσει ποτέ.

Σε περιμένω

Στα όνειρα μου ένα βράδυ
τον εφιάλτη έδιωξες
και έφερες το χάδι.

Στη σκέψη μου ήσουν έρωτας
και στο μυαλό η τρέλα
άσε τα παράλογα
και στην καρδιά μου έλα.

Σε περιμένει ο κόσμος μου
του παραδείσου η χάρη,
έλα γιατί είμαι μόνη μου
να γίνουμε ζευγάρι!

Να χτίσουμε μια αγάπη

Μη σκέφτεσαι μη λες
για όνειρα που έκανες εχθές
Για μια αγάπη που έφυγε μη κλαις
ξέχνα τις παλιές πληγές
Το μάτι σου να μη δακρύζει
η ζωή μια ρόδα που γυρίζει
Ο έρωτας μια αύρα π'ανεμίζει
τη σκέψη μου σε σένανε γυρίζει
Λουλούδι εσύ για με π’ ανθίζει
την καρδιά μέσα να στολίζει

Έλα δες
Η αγάπη μου για σέ μεγάλη
θάλασσα εσύ, εγώ ακρογυάλι
Μαζί βαδίζουμε τώρα εμπρός
ωκεανός εσύ, εγώ βυθός
Μη κλαις
στα μάτια σου δεν θέλω δάκρυ
Αρμενίζουμε σ’ έρωτα τα πλάτη
μαζί να χτίσουμε μια αγάπη

Μη σκέφτεσαι , μη λες
η ζωή δεν είναι πια ωραία
γλυκά τώρα βαδίζουμε εμείς παρέα
Στα μάτια σου βλέπω φώς μου
πουλί εγώ, εσύ ο ουρανός μου
Μη σκέφτεσαι παλιές πληγές
της καρδιάς ανοίγω τις πτυχές
ανάβω στη σκέψη σου φωτιές
Ελα ερωτα ν’ ανοίξουμε πηγές
αγάπης να πούμε προσευχές