Επιθυμίες...

Oι νύχτες μακρυά σου ατελειώτες. Μοιάζουν με δρόμο που δεν έχει τελειωμό. Θέλω να σε δω. Μου έλλειψες...

Ένα ποίημα, ένα τραγούδι για σένα.... που αγαπώ

Αφησέ μου λυμένα τα χέρια
και την καρδιά αφησέ μου την λεύτερη!

Αφησε τα δαχτυλά μου να τρέχουν
ανάμεσα απ'τους δρόμους του κορμιού σου.

Το πάθος-αίμα,φωτιά,φιλιά-
με καίει με τρέμουσες φλόγες.

Αχ εσύ δεν ξέρεις,τι είναι αυτό!

.............

Εγώ μόνο σε ποθώ,εγώ μόνο σε ποθώ!

Δεν είναι έρωτας,είναι πόθος που σταλάζει και σβύνεται,
είναι τριγμός από ορμές πλησίασμα του αδύνατου,
όμως είσαι συ εδώ,

είσαι εδώ για να μου τα δώσεις όλα,
και για να μου δώσεις ό,τι έχεις ήρθες στη γη.

Οπως εγώ για να σε περιέχω,

και να σε ποθώ,

και σε δεχτώ!

PABLO NERUDA

Αισθήσεις κορμιού

Κάθε βράδυ εσένα συλλογίζομαι... και το κορμί μου εσένα λαχταράει... σε ποθεί τις ώρες αυτές που μόνο του παλεύει...

Mου λείπει το αγγιγμά σου...

Μου λείπει η αίσθηση στο σώμα μου από το άγγιγμα των ακροδακτύλων σου...

Ένα ξύπνημα μαζί σου

Ένα ξύπνημα μαζί σου,
αυτό είναι που ζητάω
να αγγίζω το κορμί σου
το κορμί που αγαπάω.

Άσβηστοι πόθοι...

Σε αναζητώ ... κάθε στιγμή, κάθε λεπτό... θέλω το άγγιγμα σου να γευτώ...

Σε αναζητώ

Moυ λείπεις...

Είχες μέσα στα μάτια σου μιαν αστραπή

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
μιὰν ἀστραπὴ ἀπὸ τοὺς ἀνέμους
καὶ στὴν καρδιά σου μιὰν ἄγρια φλόγα
ποὺ ἔλεγες δὲν ἦταν ποτὲ νὰ σβήσει
καὶ στὰ μάτια σου μέσα μιὰ πράσινη θάλασσα
τὴν ἀγριεμένη θάλασσα τοῦ νησιοῦ μας
νὰ δέχεται καταιγίδες
καὶ στὴν καρδιά σου μιά παράφορη ἄνοιξη τροπικὴ
μ' ἕνα λευκὸ περιστέρι τρομαγμένο
κι ἒν' ἀταξίδευτο χελιδονάκι τοῦ θεοῦ

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου τὶς Κυριακὲς
σὰν χτυπᾶ ἡ καμπάνα στὸ ἄσπρο ἐκκλησάκι
στὴν ἀψηλὴ πλαγιὰ τοῦ χωριοῦ
καὶ ξεκινοῦν οἱ ξωμάχοι γιὰ τὴν λειτουργία
καὶ στὴν καρδιά σου μίαν ἀγάπη καθάρια
σὰν τὴν πρώτη ὥρα τῆς χαραυγῆς
στὰ κατάξερα βράχια
τῆς γυμνῆς ἐξοχῆς μας

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
ἕναν κόσμον ὁλάκερο τὰ ὄνειρά μας
ἐκεῖ χορεύουν στὶς ἀκρογιαλιὲς
τυλιγμένοι ἁρμυρὰ φύκια
ἀρχαγγελικοὶ ἔφηβοι καὶ κοπέλες ἀέρινες
ἀνάβουν φωτιὲς κοσμογονικὲς
καὶ περπατοῦν στὶς φωτιὲς καὶ πηδοῦν καὶ σκληρίζουν
καὶ τραγουδοῦν περήφανα τραγούδια προγονικά:
Κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ
κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ
κι οἱ θάλασσες καὶ τὰ βουνὰ μιά μέρα...
-Ὢχ! μωρὲ καὶ πλάνταξε ἡ καρδιὰ
ἔρμη καρδιὰ βιγλάτορας τοῦ Χάρου

Εἶχες μεσ' στὴν καρδιά σου
ἕναν κόσμον ὁλάκερο τὰ ὄνειρά μας
ἐκεῖ πίνουν καὶ μπερμπατεύουν καὶ βλαστημοῦν
καὶ ξεκινοῦν μεθυσμένοι
νὰ σφάξουν χίλια πρόβατα χίλιες κοπέλες νὰ φιλήσουν
νὰ ξεγελάσουν καὶ τὸν Χάροντα μὲ τὸ ρακὶ καὶ τὸ τραγοῦδι.
Ἐκεῖ ζώνονται τ' ἅρματα καὶ κλέφτες ξενυχτοῦνε

Ἄχ! κι ἀπὸ κορφὴ σ' ἄλλην κορφὴ σὰν σταυραητοὶ πετοῦνε

Εἶχες μέσα στὰ μάτια σου
μιάν ἀστραπὴ ἀπὸ τὸν ἄνεμο τῆς πατρίδας
καὶ στὴν καρδιά σου μίαν ἄγρια φλόγα
κι ἔλεγες δὲν ἦταν νὰ σβήσει ποτέ.

Περιπλάνηση

Βρές και σύ το όνειρο να τρέξεις, να χαθείς,

με την ελπίδα οτι το αύριο καλύτερη θα σέ βρει.

Μάθε οτι αξίζει δυνατά να αισθανθείς,

στα μονοπάτια του μυαλού σου να χορέψεις.

Και όταν μια μέρα φωτεινή, σε ξέφρενους ρυθμούς,

εσύ τη ζάλη καταφέρεις να μεθύσεις

από το άρωμα της ίδιας της ζωής,

θα δείς οτι τον άξιζε το δρόμο η ουσία,

και είναι γλυκιά η ζέση της, κρυφή η αρμονία..

Στης μοναξιάς τη λύτρωση, η ευχή,

οτι η εικόνα της σκιάς σου θα σαλέψει

και η λαχτάρα για το ανείπωτο θαρθεί

όσο χρειάζεται να γίνει πράξη η σκέψη.

Μην κοιμηθείς !

Όταν πέφτει το φεγγάρι

Θρυμματισμένος καθρέφτης

Ό ίσκιος μεγαλώνει ανάμεσα μας